Kontakt der Kontinenten

Kontakt der Kontinenten in Soesterberg is een royaal uitgevallen congrescentrum met alles wat daarbij hoort en zelfs nog een beetje meer.

Het complex werd oorspronkelijk in 1925 gebouwd als een kleinseminarie voor aankomende missionarissen en daarom ook voorzien van een kapel. In 1933 werd het oorspronkelijke gebouw uitgebreid met een aanbouw, ontworpen door de traditionalist Kropholler.

Op enige afstand van het complex bevindt zich het Cenakel, een in dezelfde periode als het hoofdgebouw gebouwd klooster van de Dienaressen van de Heilige Geest van de Altijddurende Aanbidding. Ook dat gebouw is voorzien van een kapel.

 

Tijden veranderen en functies van gebouwen ook: in 1961 werd het kleinseminarie omgevormd tot een vormings- en conferentiecentrum voor missionarissen, Centrum Kontakt der Kontinenten geheten.

In 1989 kwam het gebouw in handen van een stichting die van het Kontakt der Kontinenten een openbaar en commercieel conferentiecentrum annex hotel maakte.

Dat wat betreft het hoofdgebouw. Met het klooster gebeurde iets soortgelijks. Het gebouw werd na het vertrek van de zusters toegevoegd aan het immer uitdijende conferentieoord/congrescentrum.

Het congrescentrum trekt veel een groot en divers publiek dat er bijna altijd minimaal een hele dag, maar soms nog veel langer verblijft. Iedere dag weer honderden bezoekers die allemaal moeten parkeren, buiten recreƫren (want zitten is het nieuwe roken) en die anders in elk geval naar buiten willen kijken. Het terrein was aan zulke hoge eisen niet aangepast, het was eerder functioneel dan aantrekkelijk ingericht.

 

Hoveniersbedrijf Ginkelgroep heeft zich de afgelopen jaren (6 in totaal) beziggehouden met de planvorming, het renoveren en verduurzamen van het landgoed dat 10 ha groot is. Meijerink Wegenbouw heeft als onderaannemer van half 2018 tot begin 2019 al het grondwerk gedaan, waarbij veel aandacht is besteed aan het hoogteplan dat ter plekke steeds aan de aangetroffen situatie werd aangepast.

De bestaande asfaltweg op het terrein is uitgebreid met een nieuw traject. Het complete (oud en nieuw) asfaltoppervlak is vervolgens voorzien van een slijtlaag die het onderscheid tussen bestaand en nieuw asfalt onzichtbaar maakt. Daarnaast is de levensduur van het asfalt hiermee met vele jaren verlengd.

Waar het terrein was verhard met klinkers zijn die verwijderd. De meeste klinkers vonden een nieuwe bestemming rondom het Cenakel, waar de oorspronkelijke terreinverharding bestond uit betontegels. Die zijn verwijderd en afgevoerd.

 

Daarnaast zijn kabels en leidingen getrokken, parkeerplaatsen gemaakt met Grauwacke split.

De waterbeheersing op het complex verdient een aparte behandeling: riool- en hemelwater zijn gescheiden. Het water van de kolken wordt niet afgevoerd naar het riool maar in een infiltratievoorziening opgevangen. Langs de haagstruiken zijn infiltratiebanen aangelegd en het overtollige regenwater dat dan nog overblijft wordt naar de nieuwe aangelegde wadi afgevoerd. Die wadi is voor het grootste deel van de tijd helemaal droog!

De samenwerking tussen Ginkelgroep en Meijerink heeft geresulteerd in een natuurlijke omgeving die volledig in balans is. In zowel visueel en als milieuopzicht:

  • Vrijkomende grond- en zandstromen zijn op het terrein hergebruikt in dezelfde functie;
  • Voor het funderingspuin dat vrijkwam geldt dat ook;
  • De opgebroken klinkerverharding is volledig hergebruikt op andere plekken op het terrein;
  • Al het regenwater wordt via halfverharding en infiltratievoorzieningen teruggegeven aan de natuur. Als het grote hoeveelheden betreft wordt het tijdelijk in de wadi opgevangen;
  • De toegepaste asfaltmengsels zijn na een levensduur van tientallen jaren voor 100% herbruikbaar voor nieuw asfalt.